Temperatuur vandaag in :
Spearfish, SD


Home
Dag 01 : Brussel - Las Vegas
Dag 02 : Las Vegas - Salina
Dag 03 : Salina - Grand Junction
Dag 04 : Grand Junction - Gunnison
Dag 05 : Gunnison - Granby
Dag 06 : Granby - Scottsbluff
Dag 07 : Scottsbluff - Custer
Dag 08 : Custer
Dag 09 : Custer
Dag 10 : Custer - Interior
Dag 11 : Interior - Spearfish
Dag 12 : Spearfish - Medora
Dag 13 : Medora - Billings
Dag 14 : Billings - Red Lodge
Dag 15 : Red Lodge - Yellowstone
Dag 16 : Yellowstone
Dag 17 : Yellowstone - Cody
Dag 18 : Cody - Yellowstone
Dag 19 : Yellowstone
Dag 20 : Yellowstone
Dag 21 : Yellowstone - Grand Teton
Dag 22 : Grand Teton
Dag 23 : Grand Teton - Twin Falls
Dag 24 : Twin Falls - Ely
Dag 25 : Ely - Death Valley
Dag 26 : Death Valley
Dag 27 : Death Valley - Las Vegas
Dag 28 : Las Vegas
Dag 29 : Las Vegas
Dag 30 : Las Vegas
Dag 31 + 32 : Las Vegas - Brussel
Eindconclusie









Dag 11 : Interior - Spearfish

Howdy,

Deze morgen zonder wekker werd ik wakker om kwart na zes. Geen vijf minuten later zat ik in de auto richting het
uitkijkpunt Big Badlands Overlook. De zon stond al vrij hoog want die was al wakker van iets over vijf had Evy gezien in
het visitors center gisteren. Evy bleef trouwens op de kamer en ging de verslagen van 2 dagen lezen en de koffers al
klaar maken voor vertrek. Na tien minuten rijden was ik aan het viewpoint en ging dan aan de slag met mijn statief.
Het is volgens de meeste het mooiste punt om ochtendfoto's te nemen. Bij het terug rijden stopte ik nog even bij de
Door Trail, die ik enkel op de boardwalk liep, want mijn schoenen hingen al wat vol omdat ik bij het eerdere punt al van
de boardwalk was afgestapt. Vervolgens reed ik terug naar het motel en las ik nog even de berichten in het gastenboek en
op het forum. Wat blijkt, Rob en Annie staan gewoon op 100 meter van ons af met de camper. Evy kijkt even terwijl ze
de auto al inlaad en jawel, de eerste camper waar je tegenop kijkt is die van R&A. Dat had ik dus deze morgenvroeg
gemist met mijn slaapogen. Maja als ge nog maar vijf minuten wakker zijt ziet ge niet veel met heel die wallen ... :)
Op dat moment komt Rob buiten de haren kammen, we zwaaien even en we wandelen in mekaars richting en maken een
praatje op de oprit van de camping/motel want voor beiden moet je in hetzelfde kantoortje zijn vernemen we van mekaar.
Na een kwartiertje is het voor Rob tijd om te gaan ontbijten. Annie zien we niet, misschien heeft ze bang dat we de saté-
saus pikken haha :)
We nemen afscheid en we zien mekaar zowiezo nog in Cody en laden vervolgens de auto verder in. We kopen nog snel
een koek als ontbijt en dan is het tijd om te vertrekken. Het is precies 8 uur als we van de parking afrijden en richting de
Saddle Pass Trail rijden, waar we na vijf minuten rijden al arriveren, nadat we onze parkenpas weer lieten zien bij de inkom
van het park. Toen ik vanmorgen vroeg het park binnenreed was het betaalhokje nog leeg. Aan de trailhead eten we onze
net gekochte koekjes op, een cinnamon roll, en dan maken we ons klaar om te wandelen. We weten dat het erg glibberig
zal zijn door de regen van gisteren maar we willen het op zijn minst proberen. En het blijft ook met proberen want zowat
halverwege moeten we er de brui aan geven. Op de smalle stukken, tussen twee heuveltjes in wat ook de plaats is waar het
water naar beneden loopt wat bovenaan gevallen is in regenvorm, is het zo vettig dat we wegglijden, ondanks dat we
wandelstokken mee hebben. Evy keert weer om en ik probeer nog wat verder te komen maar een paar meter verder beslis
ik ook om terug te keren. Beter een vlakkere trail dan hier staan sukkelen om boven te geraken.

Er zijn nog genoeg mooie stukken in het park. Aan de wagen maken we de schoenen een beetje proper en rijden
dan richting de uitkijkpunten die we gisteren door de regen niet hebben kunnen doen. Als we deze allemaal achter de rug
hebben rijden we terug vanwaar we kwamen, dus richting Visitors center, waar we ook weer even stoppen voor een
sanitaire stop. Volgende stop is de Cliff Shelf Nature Trail, een klein loopje met heel wat trappen. Volgende stop is die
waar ik vanmorgen ook al stopte. Maar er zijn drie trail(tjes). De eerste deed ik vanmorgen al, die van de Door Trail,
de andere twee zijn de Window Trail, op een boardwalk, en de Notch Trail, die wat avontuurlijker is tussen de
rotsformaties door.
We doen eerst de Window Trail en vervolgens vertrekken we voor de Notch Trail. Om 9 uur vanmorgen gaf de meter van
de auto al 20°C aan en ondertussen is het alweer een paar graden warmer. We lopen door mooie formaties en komen dan aan
de bekende ladder waar je opmoet om de trail te vervolgen. Er staat een familie die we laten voorgaan en klimmen dan op
onze beurt naar boven. Ik maak wat foto's van Evy die naar boven klautert. We vervolgen dan de trail op een klifje en
op het einde wordt het wat vlakker en dan komt het eindpunt, een mooi uitzicht over een grote vlakte. Ook de trail die
we zonet deden, de Cliff Shelf, zien we onder ons. We keren weer terug via dezelfde weg en moeten dan ook weer naar
beneden via de ladder. Hier staat nu een lange rij en we moeten wel een kwartier wachten eer wij aan de beurt zijn. Het is
zondag dus het is er erg druk met meestal Amerikanen die een daguitstap maken met het hele gezin. Veel kinderen doen
deze trail en wij zijn verbaasd dat ze hun kinderen zo kort bij de afgronden laten lopen.
Als we eens beneden zijn, zijn we rap aan de auto en rijden verder tot het laatste viewpoint, waar ik vanmorgen al was.
Ik wil nog even wat foto's nemen om het verschil aan te tonen van het morgenlicht of het middaglicht want ondertussen is
het half twaalf geworden. We nemen wat foto's, niet geheel hetzelfde ingezoomd waar wel dezelfde heuveltjes als je goed
kijkt, en vertrekken dan defenitief uit Badlands NP.

Op beide foto's schijnt wel degelijk de zon


We nemen de I 90 west, richting Rapid City en we besluiten de borden te tellen waar de reclame voor Wall Drug Store
op staat. Het is 20 mijl rijden tot Wall en we komen 34 borden tegen, als we goed geteld hebben toch. Uiteraard stoppen
we even en we zijn niet alleen. Het is bijzonder druk, zelfs grote bussen laden hier mensen af. We lopen wat door de
winkeltjes en kopen wat prullaria. Vervolgens eten we een hotdog en Evy gaat nog even op een reuze konijn zitten.
Na een tijdje houden we het voor bekeken en rijden verder richting Rapid City, waar we gaan tanken, en vervolgens van de
I 90 afrijden en binnendoor rijden, via Nemo naar Deadwood. Hier is het leuker rijden dan op de snelweg al zal het wel
wat trager gaan. Omstreeks half vier komen we aan in Deadwood, een dorpje waar de Main Street nog een beetje zoals
vroeger lijkt. Het straatzicht is mooi maar het zijn meestal casino's of bars/restaurants die zich in de huizen bevinden.
We zijn rap uitgekeken en wandelen terug naar de wagen, waar je trouwens moet betalen om te parkeren, maar wij hadden
geluk, want ik parkeerde lukkraak en er zat nog voor 1u23 in de meter. Om iets voor 4 zetten ze de straat af en dan kijken
we toch nog even mee wat er gaat gebeuren. Enkele mannen voeren een showtje op voor de toeristen maar we vinden er
niks aan en we verstaan ook niet veel omdat er de hele tijd Harley's achter ons door rijden. De show in Oatman (2008)
was veel leuker. Maar goed, we hebben het gezien. Als we de wagen instappen komt er een politiewagen oprijden en die
begint effectief de meters na te kijken. Wij rijden verder en gaan richting Spearfish waar we snel aankomen en we zoeken
de super 8 op. Evy gaat even checken of ze ook een laundry room hebben want we zijn bijna door het ondergoed heen. Die
is er dus boeken we voor één nacht. We brengen alles naar boven en Evy gaat meteen aan de slag om alles te wassen.
Op dat moment barst er weer een hevg onweer los en op TV zien we weer een tornado warning maar niet voor Spearfish.
Als de was klaar is nemen we zelf ook een douche en gaan we naar Applebee's, wat we al zagen liggen toen we de snelweg
verlieten. Ondertussen is het weer droog en de zon schijnt alweer dus hebben we helemaal geen last gehad van de regen.
We bestellen voor de eerste keer !!!!! een steak met frieten en het smaakt ons enorm goed. Als desert bestellen
we een Tripple Chocolat Meltdown, een warme bol met warme Fudge in en een bol vanille ijs overgoten met fudge.
We rijden terug naar het hotel waar ik nog wat foto's van maak, net zoals van de zonsondergang vanuit de kamer.
Morgen doen we Devils Tower en rijden dan richting North Dakota.

See Ya

B&E




foto's van vandaag


Aantal gereden miles : 180 Miles
Aantal graden : 27°C
Aantal foto's : 317
Getankt : 13,162 Gallon (3,799 $/Gallon)



                                                                                                           


 
© www.bartenevy.be