Temperatuur vandaag in :
Medora, ND


Home
Dag 01 : Brussel - Las Vegas
Dag 02 : Las Vegas - Salina
Dag 03 : Salina - Grand Junction
Dag 04 : Grand Junction - Gunnison
Dag 05 : Gunnison - Granby
Dag 06 : Granby - Scottsbluff
Dag 07 : Scottsbluff - Custer
Dag 08 : Custer
Dag 09 : Custer
Dag 10 : Custer - Interior
Dag 11 : Interior - Spearfish
Dag 12 : Spearfish - Medora
Dag 13 : Medora - Billings
Dag 14 : Billings - Red Lodge
Dag 15 : Red Lodge - Yellowstone
Dag 16 : Yellowstone
Dag 17 : Yellowstone - Cody
Dag 18 : Cody - Yellowstone
Dag 19 : Yellowstone
Dag 20 : Yellowstone
Dag 21 : Yellowstone - Grand Teton
Dag 22 : Grand Teton
Dag 23 : Grand Teton - Twin Falls
Dag 24 : Twin Falls - Ely
Dag 25 : Ely - Death Valley
Dag 26 : Death Valley
Dag 27 : Death Valley - Las Vegas
Dag 28 : Las Vegas
Dag 29 : Las Vegas
Dag 30 : Las Vegas
Dag 31 + 32 : Las Vegas - Brussel
Eindconclusie









Dag 12 : Spearfish - Medora


Howdy,

Ik weet het, we zijn wat te laat maar toch nog een goed vaderdag aan onze vaders. We dachten er wel eerder aan maar ik
vergat het 's avond steeds in mijn verslag te zetten.
Vanmorgen was het wat later dan gewoonlijk, om iets over acht gingen we naar het ontbijt. Het hotel hier is mooi voor een
super 8 met in het midden van het hotel een zwembad en hottub op de begane vloer, errondom heen allemaal hotelkamers.
Het ontbijt is weer simpel, gewoon een wafeltje met honing (ikke) en met gelei (Evy). Dan onze spullen weer in de auto
geladen en om negen uur waren we weer op pad. Winkelen gingen we niet meer doen want ik had nog aardbeien, appels
en een banaan. Wat later reden we voor de tweede keer Wyoming binnen en weer wat verder, in Sundace en gingen we
van de snelweg af en via de 14 richting Devils Tower, wat eigenlijk gisteren op het programma stond. Op het Devils Tower
junction noordwaarts op de 24 en wat verder kwam de rots al in zicht. Ik heb hem trouwens ook gebruikt in mijne banner
bovenaan op elke pagina van de site, net naast de presidentskoppen van Mount Rushmore.
Om een uur op 10 waren we al aan de ingang en we mochten ook hier weer gebruik maken van onze parkenpas. Even een
bezoekje aan het kleine visitors center en dan begonnen we aan de wandeling rond Devils Tower, die zowat 2 km lang is.
Uiteraard werd het Monument zoals ze het hier noemen, vanuit alle hoeken gefotografeerd. Er gingen ook enkele gekken
aan de wanden die hem aan het beklimmen waren, sommigen zelfs in bloot bovenlijf
Net naast het wandelpad stond plots een deer rustig te grazen en gewillig op de foto gaand voor de toeristen.

Terug op de parking wilden we wat eten, maar toen ik mijn aardbeien uit hun doosje haalde zag ik dat ze hadden willen
weglopen want er stonden allemaal witte pootjes onder. Schimmel dus weggooien die handel.
Dan maar een appel en een halve banaan per persoon. Genoeg om de honger wat te stillen. Om iets na twaalf vertrokken
we weer vanaf de parking en toen we weer net voor de in/uitgang kwamen, was er weer een prairidog town dus hier wat
gefilmd want dat hadden we nog niet gedaan, foto's hadden we al eerder genomen.
Het verhaal achter het ontstaan van de rots, althans een van de vele verhalen van de indianen is het volgende (in het kort):
Zeven meisjes waren aan het spelen toen plots een beer opdook, zij kropen op een steen en baden tot hun God dat hij
hen moest redden. De steen begon te groeien en de beer probeerde aan hun te geraken door aan de steen op de klimmen
waardoor hij met zijn klauwen diepen groeven in de rots achterlieten, hetgeen met vandaag nog steeds kan zien.
Het echte ontstaan van de steen is een ander verhaal, maar ook hier zijn er drie versie's van, die ik hier niet uit de doeken
ga doen :)



Vervolgens weer noordwaarts richting Hulett, oostwaarts door Aladin met 15 inwoners en richting Belle Fourche.
Vanaf daar was het allemaal noordwaarts over de 85 en kwamen door kleine en nog kleinere dorpjes. Hier nam Evy, beter
bekend als Freddy, het stuur weer even over zodat er voor haar ook wat afwisseling is. Met 65 m/u reden we over
kilometers rechte wegen waar we dan steeds een spelletje van maakte van hoeveel mijlen het waren eer de volgende bocht
eraan kwam. We wonnen afwisselend. Ik had ook weer tijd om wat foto's te maken en dat is dan meestal van trucks die in
tegengestelde richting komen aanrijden. We kwamen hier trouwens maar enkele auto's tegen op dat lange stuk maar wel
veel trucks en dikke pickups. Prachtig! Evy vindt deze wegen leuker om te rijden, omdat dat lekker vooruit gaat.
Wie haar kent weet dat ze in bijna alles zo is ... fietsen, poetsen, met den otto rijden ... het moet vooruit gaan. Enfin wat
verder wisselde we weer van zetel en reden we North Dakota binnen, onze achtste staat van deze reis. Dat lijkt veel maar
soms is het maar een klein stukje wat we erdoor gereden zijn maarja we tellen het maar mee.
Onderweg zien we weer pronghorn over de prairie lopen en natuurlijk veel koeien. Ook veel huisjes met de grootste
rotzooi rond hun huis van oude auto's tot allerlei (boerderij) attributen.
In Bowman neuzen we even rond in een tankstation, doen we een sanitaire pitstop en kopen er een ijsje en wat snoep

We rijden weer verder over de 85 en al snel kwamen we aan in Belfield, waar we moeten beslissen waar we zullen slapen.
Ik had 's morgens op het AA-forum even de reviews gelezen en die van Elly sprak me wel aan, de roosevelt Inn in Watford.
Zij hebben een buitenzwembad en ondanks dat het al 17u is, is het nog lekker warm en willen we wel eens zwemmen.
Maar dan zien we een bord staan dat aangeeft dat dat nog 65 mijl is en je mag 65 mijl/u rijden, dus nog eens een uur rijden.
Hier hebben we beiden geen zin in en we beslissen om al wat westwaarts te rijden, richting Medora, wat ook zo gepland
stond. We rijden van de snelweg en beginnen de zoektocht in het stadje. Veel keuze is er niet en Evy gaat opnieuw overal
even vragen naar de prijzen en die zijn niet van de poes. 175 $ bij de eerste, 195$ bij de tweede, 125$ bij de derde maar die
hebben ook een bunkhouse, een legerbarak zeg maar. Die kosten maar 75$ dus de keuze in snel gemaakt. We spelen
legertje vanacht ! Alle barakken hebben een eigen dieren naam en wij hebben de Black Bear, dat belooft voor Yellowstone!
We installeren ons in het kleine kamertje wat eigenlijk nog veel te prijzig is voor hetgeen je krijgt, maar goed, we zitten
direct aan de ingang van het Roosevelt National Monument wat we morgen willen bezoeken.
Dan gaan we al wandelend op zoek naar iets om te eten. We kijken eerst in de Chuck Wagon, een all you can eat buffet.
Je betaalt 13$ pp en mag eten van het buffet tot je er bij neervalt. We bekijken het buffet even maar bedanken ervoor.
Het lijkt wel het leger ... wacht eens, spelen wij vanacht niet ..... ?? :)
We gaan ertegenover naar de pizza parlor saloon en bestellen een grote pizza voor ons twee. We zetten ons buiten en
als we aan het eten zijn begint er plots muziek te spelen en worden de vlaggen naar beneden gelaten door een groep
boyscouts en een cowboy. De Amerikanen is de straat houden allemaal halt en staan met de hand op de borst en de petten
en hoeden gaan van de hoofden af. Wat een fierheid op hun land toch bij deze mensen, prachtig om te zien. Diezelfde
cowboy stelt ons even later voor om naar de musical te gaan kijken maar met 30$ pp vinden we dat wat duur en we willen
zowiezo wat vroeger naar bed. We wandelen terug naar ons legerbarak en Evy leest nog wat in het zonnetje terwijl ik
meer op de pot zit dan goed is voor mijn .... nuja ge snapt het wel zeker.
Het internet is enorm traag dus het verslag doen we morgen als we beter internet hebben. Dat zal veel lezen worden voor
de trouwe volgers !

See Ya

B&E


foto's van vandaag


Aantal gereden miles : 314 Miles
Aantal graden : 26 C
Aantal foto's : 163
Getankt : / Gallon ( / $/Gallon)



                                                                                                           


 
www.bartenevy.be