Temperatuur vandaag in :
Billings, MT


Home
Dag 01 : Brussel - Las Vegas
Dag 02 : Las Vegas - Salina
Dag 03 : Salina - Grand Junction
Dag 04 : Grand Junction - Gunnison
Dag 05 : Gunnison - Granby
Dag 06 : Granby - Scottsbluff
Dag 07 : Scottsbluff - Custer
Dag 08 : Custer
Dag 09 : Custer
Dag 10 : Custer - Interior
Dag 11 : Interior - Spearfish
Dag 12 : Spearfish - Medora
Dag 13 : Medora - Billings
Dag 14 : Billings - Red Lodge
Dag 15 : Red Lodge - Yellowstone
Dag 16 : Yellowstone
Dag 17 : Yellowstone - Cody
Dag 18 : Cody - Yellowstone
Dag 19 : Yellowstone
Dag 20 : Yellowstone
Dag 21 : Yellowstone - Grand Teton
Dag 22 : Grand Teton
Dag 23 : Grand Teton - Twin Falls
Dag 24 : Twin Falls - Ely
Dag 25 : Ely - Death Valley
Dag 26 : Death Valley
Dag 27 : Death Valley - Las Vegas
Dag 28 : Las Vegas
Dag 29 : Las Vegas
Dag 30 : Las Vegas
Dag 31 + 32 : Las Vegas - Brussel
Eindconclusie









Dag 13 : Medora - Billings


Howdy,

@ Thuul, de reden van het omrijden wordt vandaag duidelijk, en ik denk dat ik iemand enorme heimwee ga geven :)
@ Collega Patrick, die blauwe is een Kenworth truck.
@ Broer Patrick: al een afspraak gemaakt met Domenic? en hoe maakt men truckie het ? :)

Vannacht werden we wakker van een onweer en felle regen, en om zes uur van een gezin dat vroeg aan de dag wou starten,
om zes uur, te vroeg voor ons dus draaide we ons nog even om. Toen we wakker werd was het alweer droog en hebben we
dan maar een lekkere douche genomen. Dan snel ons boeltje weer ingeladen en naar het centrum van Medora gereden op
zoek naar een ontbijtje, dat vonden we in een klein winkeltje en Evy kocht er wat koeken en een hot chocolat.
Medora vinden wij trouwens een erg leuk en slaperig dorpje zoals je ze wel eens in de jeugdfilms ziet, waarin er kampen
worden gebouwd en de eerste liefdesperikelen voor de nodige problemen zorgen. Het dorpje heeft houten trottoirs,
mooie houten huisjes en overal hangt de Amerikaanse vlag te wapperen.
Toen we aan het visitors center van het Theodore Roosevelt NP stopten hoorden we weer de muziek van gisteren,
dus waren ze de vlaggen opnieuw aan het hijsen. Aan het VC zit een museum want Theodore Roosevelt kwam hier soms
jagen. Zijn hut staat er nog en we nemen een kijkje. We kochten weer een magneet en gingen dan het park in en begonnen
aan de 24 miles lange loop road dwars door het park. We zitten trouwens in 'the south unit' van het park want dit park is
opgedeeld in een noord en zuid gedeelte en ze zijn niet met mekaar verbonden via een weg, maar wel via een wandelpad,
maar dat doen wij vandaag niet wegens te lang. Inmiddels begon de zon door de wolken heen te prikken en de
temperatuur loopt rustig op naar een 22°C. Een heerlijk wandelweertje dus stoppen we aan de eerste korte trail en doen
onze wandelschoenen aan, die we de hele dag trouwens nodig zullen hebben. We wandelen naar een uitkijkpunt via de
Ridgeline Trail en maken de nodige foto's. Op naar de volgende wandeling, de Coal Vein Trail, waar we even over een dirt-
road moeten rijden. Evy heeft ondertussen het stuur overgenomen van mij, en we zien langs de weg weer 4 bisons grazen.
We nemen alweer wat foto's en rijden dan verder naar de traihead. Het is opnieuw maar een korte wandeling maar we
amuseren ons wel. Als de zon uitkomt kleuren de rotsen mooier op dan wanneer de zon achter de wolken verdwijnt.
Als we net terug op de weg zijn, zien we twee deer net naast de weg, maar ze verschieten dus zijn we te laat voor een foto.
Volgende stop is het uitkijkpunt Buck Hill, waar je een 360° uitkijk hebt over het ganse park, het waait er hard maar de
uitzichten zijn mooi. In de verte zien we een eerste mustang, een wild paard. We rijden weer naar beneden en zien er een
gigantische bison, die in het stof aan het rollen is. Als ik uitstap voor een foto met de zoomlens staat hij net op en zien we
hoe groot hij wel is. Zo'n grote hebben we nog niet gezien.


We laten hem met rust en rijden weer verder, en plots staan er wat wagens stil naast de weg. Het zijn verscheidene
mustangs en eindelijk is Evy van mijn gezaag af dat ik die nog graag zou willen zien. Ik neem weer de nodige foto's en Evy
blijft zitten want ze staan vlak naast de weg en Evy heeft het zo niet op paarden. We rijden weer verder en ook hier zien
ook hier weer verschillende prairiedog towns. Om 12 uur hebben we de loop road volledig gereden en zijn we weer bij
het visitors center. Evy gaat even naar het toilet en dan rijden we naar de enige benzinestation in het dorpje,
met oude pompen die nog mechanisch rollen.


Vervolgens richting snelweg I 94 west, richting Glendive, waar de reden ligt waarom we zo ver noordwaarts trekken:
Makoshika State Park !
Na een uurtje cruisen belanden we in Glendive en zijn we ook weer een staatsgrens gepasseerd, die van Montana.
In Glendive rijden we via een aantal wijkstraatjes en vinden we de ingang van het park, vreemd waar dit park ligt. Hier telt
onze pas niet dus steken we 5$ in een envelop en leggen het kaartje achter het raam. We kijken even in het visitors center
en rijden dan met het gekregen mapje het park in. Er zijn maar drie wandelingen en we beslissen om ze alle drie te doen.
Eerste aan de beurt is de Diane Gabriel Trail. Eerst lopen we door een wash met af en toe wat trapjes over een heuveltje,
en we zien een eerste mudslide die de trail versperd. We komen er toch langs en dan splitst de trail. We lopen naar boven
en komen bij een uitkijkpunt waar je een fossiel kan zien in een steen van een oude dinosaurus soort. We klimmen nog
wat verder omhoog en genieten dan op een bankje van het uitzicht. Beneden houd een deer ons angstvallig in het oog,
omdat we het eerder lieten schrikken en zij ons ook. We lopen dan terug naar beneden en maken de rest van de loop af
die door het grasland gaat. Na deze mooi trail rijden we naar de volgende trail maar we stoppen iets eerder nog aan een
viewpoint. Wat verder ligt de trailhead van de Cap Rock Nature Trail. We nemen water mee en beginnen dan aan de
wandeling die eerst via trapjes naar beneden gaat. Wat lager gaat het gewoon over de klei achtige grond, die als het nat
is behoorlijk aan de schoenen blijft plakken en erg glad is. Het heeft gisteren ook hier geregend dus zijn we voorzichtig
als we een afdaling inzetten. We maken weer volop foto's, zeker vanaf beneden gezien is het weer allemaal prachtig.
Het is niet zo een lange trail maar wel 'avontuurlijk' met brugjes en trapjes. Op één plek is er weer een modderstroom
geweest en ik herleg wat stenen zodat we makkelijk kunnen oversteken. Als we weer bijna boven zijn slaat Evy plots in
paniek: een slang !! Ik geloof er niets van maar ik moet komen kijken. Ze heeft er bijna op getrapt en nu zit ze in een
struikje verscholen. Inderdaad, er zit een kleine slang en ik neem er wat foto's van terwijl ze een aanvalspositie inneemt.


We laten het beest met rust en rijden naar het volgende punt. De weg splitst hier en we willen eerst een dirtroad rijden
vooraleer we aan de volgende wandeling beginnen. We rijden een stuk maar plots staat er een bord dat de weg gesloten is.
Spijtig maar we moeten weer omdraaien. Toch maar meteen wandelen dus. Aan de trailhead van de Kinney Coulee Trail
laat ik deze keer de GPS in de auto. Er staat geen bordje met het aantal mijlen en ook in het parkmapje staat niets dus
vermoeden we dat het niet ver is. Wel dus, of toch naar ons gevoel en op de klok bekeken. We wandelen naar beneden en
met af en toe een slippartij geraken we heelhuids in de mooiste zone van deze trail, tussen allerlei hoodoo's en
rotsformaties. Overal zijn er modderstromen geweest en het is niet duidelijk waar we juist naartoe moeten wandelen.
Evy maakt een slipper en beland op haar gat, ik maak er ook één en kan net rechtblijven. Wat later maak ik er weer één en
laat de camera uit mijn handen vallen, maar voor die de grond raakt heb ik hem weer beet. toch maar even de tas in met dat
ding ! Even later moet hij er weer uit want het is hier zowaar nog mooier dan op de Cap Rock Nature Trail. We wandelen
bijna constant in de zon, terwijl het aan onze rechterzijde grijs bewolkt is. Niet zo bevordelijk voor de foto's dus ik
probeer zoveel mogelijk rekening te houden hiermee. Het is ondertussen echt zoeken naar het juiste pad en we zien
bovenaan op een bergje wel een bordje met een pijl op staan maar kunnen er niet geraken. We zoeken wat terug vanwaar
we komen en vinden dan toch een pad naar boven. Wat een prachtige trail, we zijn helemaal vies maar dat interesseert ons
niets. Dit was het laatste wat we konden doen in het park dus ons bezoek zit erop.
Was het nu de omweg waard ?? Ik vond van wel ja. In eerste instantie lijkt het een beetje op het Roosevelt Park, maar als
je even rondrijdt en vooral wandelt zie je toch dat het toch weer helemaal anders is. De badlands hier liggen veel feller op
mekaar gepropt en er is wat minder groen tussen de rotsen te bespeuren. Maar vooral die stilte, die is overweldigend !
We komen op de ganse namiddag maar 3 auto's tegen en op de wandelingen werkelijk niemand, heerlijk.
Maar ook Theodore Roosevelt kon ons erg bekoren, want daar kwamen we ook maar 10 auto's tegen, vaak dezelfde. Op
die manier is het altijd een beetje meer genieten. We rijden om 5u30 uur het park weer uit en alhoewel we eerder besloten
hadden om in Glendive de nacht door te brengen, beslissen we nu om toch nog verder te rijden tot in Miles City, 71 miles
verder en met een snelheid van 75m/u op de interstate dus een uurtje rijden.
Hier gaan we eerst naar de grote gele M want we hebben geen zin in een uitgebreidt menu en ik moet mijn verslagen nog
maken en de foto's sorteren. We rijden na de M naar de super 8 waar we erg goedkoop een kamer regelen. We lopen nu
dus een klein stukje achter op schema maar we zien morgen wel hoe we dat oplossen. De dag erna moeten we in elk geval
in Yellowstone zijn

See Ya

B&E


foto's van vandaag


Aantal gereden miles : 197 Miles
Aantal graden : 22°C
Aantal foto's : 378
Getankt : 10,4 Gallon ( 3,85 $/Gallon)



                                                                                                           


 
© www.bartenevy.be