Temperatuur vandaag in :
Death Valley, NV


Home
Dag 01 : Brussel - Las Vegas
Dag 02 : Las Vegas - Salina
Dag 03 : Salina - Grand Junction
Dag 04 : Grand Junction - Gunnison
Dag 05 : Gunnison - Granby
Dag 06 : Granby - Scottsbluff
Dag 07 : Scottsbluff - Custer
Dag 08 : Custer
Dag 09 : Custer
Dag 10 : Custer - Interior
Dag 11 : Interior - Spearfish
Dag 12 : Spearfish - Medora
Dag 13 : Medora - Billings
Dag 14 : Billings - Red Lodge
Dag 15 : Red Lodge - Yellowstone
Dag 16 : Yellowstone
Dag 17 : Yellowstone - Cody
Dag 18 : Cody - Yellowstone
Dag 19 : Yellowstone
Dag 20 : Yellowstone
Dag 21 : Yellowstone - Grand Teton
Dag 22 : Grand Teton
Dag 23 : Grand Teton - Twin Falls
Dag 24 : Twin Falls - Ely
Dag 25 : Ely - Death Valley
Dag 26 : Death Valley
Dag 27 : Death Valley - Las Vegas
Dag 28 : Las Vegas
Dag 29 : Las Vegas
Dag 30 : Las Vegas
Dag 31 + 32 : Las Vegas - Brussel
Eindconclusie









Dag 26 : Death Valley

Howdy,

Vanmorgen werden we gewekt door de buren en waren we dus voor de wekker wakker. Om half acht gingen we aan ons
ontbijtje beginnen, onze cornflakes. We hadden gisteren een bon gekregen voor een gratis zak ijs, hier tegenover in de
General Store. Die zijn we dus maar gaan halen en een koud drankje erbij. Snel in de frigobox ermee voordat het ijs begint
te smelten want het is al 28°C en het is nog geen 8 uur. Ik wandel dan naar het ranger station hier wat verder maar dat is
nog gesloten als ik er aan kom. Dus maar weer terug en dan rij ik wel naar Furnace Creek om naar de staat van de weg te
vragen van the Racetrack Playa. Als we wat later vertrekken en langs het ranger station doorrijden zien we dat het bordje
plots is omgedraaid en dat het nu wel open is, al stond er op het 'closed' bordje dat ze pas om half tien open zouden gaan.
We draaien dus weer om en binnen vraag ik aan de ranger of het te doen is om naar The Racetrack te rijden met onze
wagen. Het antwoord is een droge NO. Je hebt echt wel speciale banden nodig om er te geraken en de weg steekt vol met
erg scherpe stenen en wordt niet (goed) onderhouden. Spijtig maar we komen nog wel eens in de buurt van Las Vegas en
dan gaat Death Valley ongetwijfeld nog eens op herhaling, want ondanks dat we niet naar The Racetrack kunnen hebben we
toch weer een geweldige dag gehad. We kozen om te beginnen net ten zuiden van Beatty, waar er een kleine ghosttown
ligt, Rhyolite, dus rijden we noordwaarts door Mud Canyon en over de Daylight Pass naar het spookdorpje.
Daar lopen we toch 3 kwartier rond ondanks dat er niet zo heel veel meer overschiet van het stadje. We zien wat verderop
allemaal campers staan en schotelantennes dus ook hier wonen nog mensen in het spookstadje, cool !!


Nadat we ook de cementary gezien hebben, rijden we een paar mijlen terug naar het zuiden en rijden de dirtroad op van
Titus Canyon. Het eerste gedeelte is vrij vlak door de valley, over losse stenen en de weg is wat washborded maar al bij al
goed te doen. Stillaan klimmen we omhoog en gaan richting Red Pass, en hier is de weg er wat slechter aan toe.
Als we een slecht stuk gereden hebben stop ik om foto's te maken maar het is moeilijk om dat goed op foto weer te geven.
Volgende wat we tegen komen is Leadfield, nog een ghosttown, maar hier staat zowaar nog minder dan in Rhyolite.
Toch vind ik het prachtig en klim even naar de mijnschacht waar ik wat foto's neem. We rijden weer verder en dan staat er
een bordje dat we Titus Canyon inrijden. De omgeving is weer prachtig en we maken weer volop foto's. Naar mate we
dieper de canyon inrijden wordt die smaller en smaller. Op een gegeven moment is het maar net breed genoeg om met de
auto tussen de slingerende canyonwanden door te komen. Nu weten we meteen waarom dit een one-way road is.
Plotseling stopt de canyon en rijden we zo de vlakte weer in. Weer een prachtig stukje natuur gezien in Death Valley dat
ons steeds blijft verbazen. We rijden weer richting Stovepipe Wells en willen in de kamer gaan lunchen want het is
ondertussen al weer middag. We deden dan ook ruim 1,5 uur over de Titus Canyon Road.
Ze zijn net de kamer aan het opmaken als we de parking oprijden dus beslissen we om iets te gaan eten in de saloon van het
hotel. We nemen beiden een BBQ roasted chicken breast Sandwich met een salade en het smaakt erg lekker.

Dan rijden we naar de westzijde van het park, en slaan iets verder dan Stovepipe Wells linksaf richting Wildrose.
Aan Skidoo rijden we voorbij, maar het volgende wegje slaan we wel in, richting Aguereberry Point. Eerst komen we
Eureka Mines tegen maar daar staat één auto dus rijden we eerst verder. Op het uitkijkpunt aangekomen worden we wat
stilletjes, wat is het hier prachtig. We wandelen even verder, zoals op het infobrodje staat aangegeven en daar hebben we
een prachtig zicht over de ganse Death Valley vallei. We zien de oase van Furnace Creek, Badwater en normaal ook
Mount Charleston, maar daar vergeet ik naar te zoeken, omdat ik volop geniet van de uitzichten al hangt er precies mist
in de valley maar dat is niet zo. We nemen weer de nodige foto's en rijden weer naar beneden en stoppen dan bij Eureka
Mines, weer zo'n prachtig verlaten mijnsite waar ik me geweldig amuseer. Ik kruip de bergen op en bekijk alle gaten die
Pete Aguereberry een eeuw geleden in de berg heeft gemaakt. We bekijken ook zijn 'nederzetting' en ook zijn auto staat
nog gewoon te blinken onderaan de mijnopening. Wat zou ik eens graag voor één dag terug naar die rijd gestraald worden
om eens te kijken hoe toen alles in zijn werk ging. Beam me up Evy !
Lukt niet dus rijden we weer verder en gaan richting Charcoal Kilns, een soort van ovens waar men een bepaald soort boom
in verbrande om houtskool van te maken, hetgeen zo'n 6 tot 8 dagen in beslag nam.Dan moest het nog afkoelen wat ook nog
5 dagen in beslag nam. Na 3 jaar gebruik werden ze gesloten vandaar dat ze nog in prima staat zijn, samen met het feit dat
ze in afgelegen gebied liggen en dus niet ten prooi zijn gevallen aan vandalen.


Het wordt al behoorlijk laat en ik wou nog graag de Darwin Falls zien maar dat zit er niet meer in want anders heb ik weer
geen sunset foto's. We rijden dus via dezelfde weg terug en maken op onze kamer een snelle pitstop en rijden dan meteen
verder richting Furnace Creek en gaan wat verder naar Zabriskie Point, een prachtig uitkijkpunt over gekleurde badlands.
Het is enorm beginnen waaien maar die wind is zo heet, net alsof ze je met een haardroger in uw facade blazen.
Ik beschreef dat in 2008 ook al zo eens maar het is niet anders te beschrijven.
Iets verder rijden we door het 2 mijl lange 20 mule team canyon en zien we weer mooi gekleurde badlands en maken we
weer veel foto's vanuit de wagen. Na deze korte maar mooie zijtrip rijden we in één ruk naar Dante's View, waar ik mijn
sunset foto's wil maken. Ik had Evy gezegd haar leesboek mee te nemen en die heeft ze nodig gehad. Op statief maak ik
weer veel te veel foto's in de hoop dat er wat degelijk materiaal tussen zit. Het waait erorm dus ik moet de camera op
statief erg goed vasthouden of hij valt omver. Als de zon weg is rijden we weer terug naar Furnace Creek. Alé rollen, want
toen we naar boven reden bij Dante's View ging het lampje alweer branden, dus toen we aan FC aankwamen kon ik nog
14 miles rijden. Niet helemaal volgetankt voor iets meer dan half. Wat een prijzen zeg :O
Om half tien waren weer bij ons hotel en zijn we snel naar de dining room gegaan want we hadden honger. We bestelden
beiden een spaghetti. Niet de allerbeste die we al aten, maar de honger was wel over. Doodmoe weer naar de kamer om
toch nog snel het verslag te schrijven terwijl Evy er inkruipt. Het is trouwens nog 109°F op dit moment.
Morgen voormiddag nog wat in het prachtige maar superhete Death Valley doen en dan op naar Las Vegas.

Ahja, Ludo van de fabriek, ich kan oer diepenbjeeks férm goed liejze zur, da moach wel no 1,5 joar, nie??

See Ya

B&E


foto's van vandaag


Aantal gereden miles : 271 Miles
Aantal graden : ruim 48°C
Aantal foto's : 431
Getankt : 8,558 Gallon (5,259 $/Gallon)



                                                                                                           


 
© www.bartenevy.be